Då naboen kom gjennom taket

I dag hadde eg heimekontor.
Klokka 8 var dataen påslått, koppen hadde kaffe, eg hadde ete frokost og var klar for oppgåvene som låg der og venta. Og så satte det i gang! DRRRRRRRRRRRRRRRRRRR!

Eg har då ein nabo, over meg, som driv og pussar opp. Eg er sjølvsagt klar over at det krever litt lyd, og i og med at eg har planar om å gjere litt forskjellig i leiligheta min innen rimelig tid, så eg putta sov-i-ro i øyrene og fortsatte jobbinga, som den avbalanserte og forståelsesfulle personen eg er..

Men så, akkurat som med ungar som gjer noko gale, vart det plutselig veldig stille - lenge.. Og eg skulle berre ut på do en tur og vart rett og slett ganske paff av det som møtte meg.

Det var ikkje der i dag då eg sto opp..

greit eg ikkje hadde vaska til helga enda, men...

Ja..

Rett under hullet i taket er dusjen...

Eg gjekk sjølvsagt opp for å spørre om kva som skjer, men i det eg ringde på, ringte ho som eig leiligheta.  Det er jo veldig forståeleg at ho var fortvila, og plutselig skjedde masse på ein gong.
For medan eg snakka med ho, gjekk eg jo ned igjen til meg. Og i det eg la på, ringde det på døra. Det var då rørleggaren og så var det masse fram og tilbake om korleis dette kan fiksast.. Eg syns heile greia er ganske så komisk, det er i allefall ikkje vits i å grine over det.

Men i to-tida kom ein søt latvier(i følge ho som eig leiligheta) og forklarde at dei ikkje fekk fiksa taket mitt før på mandag. Så det blir visst heimekontor då og.. Enn så lenge må eg dusje med hol i taket rett over meg, rett nok med ein svart plastbit i - trur og håpar eg..

Meg og mine gode, konsekvensfulle idèar!

2. juni skal eg i konfirmasjon til tanteunge nr.5 av 10. Blir stas det! Men eg må snart begynne på gåva... og det er hakket værre. Det er ei gåve eg berre gjev til menneske eg er veldig, veldig, veldig glad i!

Det har seg nemleg sånn, at i min ungdom, så tegna eg ganske mykje. Og då eldstemann eg er tante til skulle konfirmerast var det lite pengar i kassa, så eg fekk den lure idéen at eg kunne tegne ei barnetegning av han..

Jetmund

Blyanttegning er vanskeleg nok i utgangspunktet, om du ikkje vel å tegne ein unge.. For ungar har trekka til si voksne utgåve, men er likevel heilt annerleis. Men inga utfordring er for stor til at ein ikkje skal prøve seg..  Eg syns det var ein kul idè og eg syns i grunnen eg lukkast med oppgåva, men såg ikkje ringvirkningane dette skulle gje før eg var i konfirmasjonen.

Kristoffer

For plutselig var det 7 stk som stod der og forventa det same. (dei to minste var framleis ikkje komt til verda.) Så det var berre å finne fram blyantane igjen då nr.2 skulle konfirmerast.. og når nr.3 skulle konfirmerast..

Ellen

Og i fjor vår var det nr.4 som stod konfirmant..

Helene

Og no må eg altså finne fram blyantane og prøve å få til nr. 5.. Det blir spennande å sjå kva eg får til, for eg kjenner at eg er rusten når det gjeld handteringa av blyantane. Men det er no litt kjekt også. Ikkje alle har teikning som tanta har laga - og eg trur no dei likar det. Hvis ikkje gjer dei ein sabla god jobb med å skjule det!

Restitusjon!

Eg har vore på veien dei siste par dagane. E39 og Rv555 for det meste, for å vere nøyaktig. Eg likar å køyre bil, men syns ikkje det har vore så veldig kjekt denne turen. Grunn: dårlig føre og vér.

Utsikta mandag kveld, på eit fint parti..

Spesielt gøy var det når eg sat i Balestrand, og vi oppdaga at det ikkje gjekk å komme seg til møtet vi skulle ha i Dragsvik pga. rasfare og såg på vegmeldinga at fleire vegar vart stengde fordi det gjekk ras. Men med Michael Bublè si mjuke stemme som trøst og oppmuntring, så gjekk turen totalt sett fint den. Utruleg korleis musikk kan "redde dagen"!

La det vere klart at no snakkar eg berre om køyringa, ikkje om folka eg møtte i Sogn. For eg møtte mange fantastiske menneske, og hadde gode dagar der.
Men det vart mykje køyring på sporete og glatte vegar, og det er slitsomt. (Maxfart var ca 50 km/t trur eg.)

Så eg bestemte meg for å ta fri i dag, sjølv om det er ein heilt vanleg torsdag - uten nokon plan.
Til tross for ein regnfull og slapsete dag så har eg stort sett vore "ute" det meste av dagen.

byen min i regnet..

Stine er på besøk i byn, så eg møtte henne på kafé, og så kom det stadig fleire til. Det var veldig koselig.

mykje av lønna mi dei siste tre åra ligg igjen her..

Og så tenkte eg at eg skulle gå heim og lage meg middag. Men kva skulle eg finne på? Medan eg lurte på det, fekk eg melding frå Ingelin om eg ville vere med og ete sushi - og dermed vart det sushi til middag og ein ny tur til Bergens beste kaffeplass som dessert!

Det var god restitusjon etter nokre krevande dagar på vegane med god kaffe, god mat og gode vener.

Søndags-knekk(ebrød)

Eg skal på tur til Sogn i tre dagar. Og når eg skal på tur, så er det greit å ha med litt mat - i og med at eg ikkje berre kan gå på butikken og kjøpe meg ein bolle.
Så då fann eg ut at eg skulle teste ut ei oppskrift eg fikk før jul, på knekkebrød.

Problemet var at dette er ei oppskrift med vanlig sammalt mjøl, så eg måtte teste litt med glutenfritt mjøl..

Men oppskrifta vart sånn ca noko slikt som dette:
4 dl store havregryn (sjølvsagt av den glutenfrie sorten!)
4 dl brun finax (ca. det, eg hadde i litt meir då eg såg korleis tjukkelsen vart på røra)
1 ss fiberhusk (det kunne sikkert vore litt meir)
2 dl sesamfrø
2 dl solsikkefrø
1 dl linfrø
1 ts salt
7 dl lunkent vatn

Dette blanda eg fint sammen med min kjære kenwood. Så smurte eg det ut over 3 plater, etter beste evne. Og sette det inn i omnen på varmluft på 150 grader.

Etter 35 minutt tok eg det ut, ruta det opp med eit pizzahjul før eg sette det inn igjen i nye 35 minutt.

Så skrudde eg temperaturen ned til 50 grader, åpna ovnsdøra og lot det stå og tørke ein time.
Og slik vart resultatet:

Det smakte faktisk ganske godt. Trur nok dette blir ein ting eg kjem til å prøve fleire gongar, og det kan godt vere at oppskrifta vil endre seg undervegs. Men eg har i allefall sørga for at eg har noko å tygge på i Sogn!

Ord

Har du tenkt på kor viktige orda dine er?

Det har eg gått og tenkt på den siste tida. Ord har makt. Dei kan rive ned, øydelegge og knuse andre menneske. Eller dei kan styrke, trøste og løfte menneske opp. Dei kan bygge relasjonar, eller ødelegge dei. Skape trygghet eller frykt. Spre glede eller sorg. Orda kan vere med på å skape livsløgner, som om dei får ligge der lenge nok, kan bli til sanning. Eller dei kan fortelle sanninga - og sette fri!
Og det skal som regel ikkje så mykje til...

Det er ikkje alltid like lett å få ting rett ut..

Det er nesten litt ironisk at eg skriv dette, for alle som kjenner meg veit at eg snakkar altfor ofte før eg tenker. Men det er kanskje difor eg kan skrive det. Eg har sett kva orda mine kan gjere med andre, både på godt og vondt. Eg har sett og kjent på smerten eg har påført andre med å komme med ein spøk som stakk så utrulig mykje djupare enn eg hadde trudd, og eg har sett gleda når eg har truffe med eit kompliment som berre datt ut. Eg har fått erfare at løgna vart sanning. Noko som var "uskuldig" moro for andre, vart alvor for meg. Og eg har fått kjenne på kva det har betydd når nokon har sett meg fri med sanning.

Av og til passar orda, av og til...ikkje heilt..

Eg har som nyttårsforsett å bruke orda mine på ein best mulig måte. Eg ynskjer å gje andre håp, glede, mot, latter, trøst, lindring, omsorg og kjærleik - ja, gode ting.

Er du med?

Drømmedama!

Ja, det er meg sjølvsagt!

Du må berre sjå litt godt etter, for innpakninga er litt, vel, god..

Vi har starta eit nytt år og då er det jo tid for ettertanke. Mor mi er tydelig bekymra for meg, at eg i min alder framleis er singel.. for i jula kom det forsiktig frå sofaen: «Liv-Helga, har du tenkt noko på framtida?» 

Kva svarar ein på slikt? 

Eg har ein god del folk rundt meg som prøvar å overbevise meg om at hvis eg berre... ja, då skal eg få sjå..

Eg er rett og slett litt lei av «hvis eg berre..» No har eg fundert litt på ting, og kome fram til følgande:

Vil du ha ei drømmedame alà Trang Fødsel si, så er eg nok ikkje i riktig kategori. 

Eg har ikkje evne til å holde kjeft, men du har ikkje sjanse til å unngå å sjå meg! 

I vår var eg på leir, og då var det ein liten kar, så kort at han måtte stå på ein stol for å sjå meg i augene som formulerte seg minneverdig:

«Du er litt sånn som mamma du..» eg venta i spenning på fortsettelsen, og vart tatt på senga av «sånn, litt tjukk!» Og medan eg kjempa mellom: «du må ikkje seie slikt, for det kan såre folk»- og «takk for at du sa «litt», lille venn!»-talen, så kom bakgrunnen til utsagnet: «men det er veldig bra, for då er du god å klemme på!»

Ein kan ikkje bli verken sint eller såra av noko slikt. Og han har heilt rett, sjølvsagt, eg er mjuk og god å klemme på!

Og det er ikkje min einaste gode egenskap! 

Berre sjå på dette:

• Eg kan lage mat, og er rimelig god på å finne nødløysingar. Som f.eks. når potetene kokar i stykker på nyttårsafta, då finne eg fram fløte og smør, salt og pepper, og vips så har ein luksuspotetmos i staden for poteter.. Det var ingen som våga å klage!
• Eg er ikkje langsint, men temprament har eg i bøtter og spann.. men det kan jo og vere ein fordel?
• Eg likar å reise og å gå turar i marka. Vel å merke er det under forutsetninga av at det er ok sanitærforhold i rimelig nærleik. Men eg greier meg utan fønar, og brukar fornuftige sko.

• Eg kan synge reint - i allefall dersom eg vil..
• Eg har eit rimelig stabilt, godt humør, sånn bortsett frå når eg ikkje har det..
• Eg er ikkje morgongretten - eg berre likar ikkje å snakke før eg er våken...
• Eg likar å sove lenge, men greier fint å stå opp når eg må - så lenge vekkarklokka på iPhonen virkar!

• Å sjå sport på TV er heilt fint. Beste løysing over konflikt på TV-fronten er å kjøpe ein tv til!
• Eg trur eg er ganske god på å sjå andre sine behov, og gjer det eg kan for å hjelpe.. enten dei vil ha hjelp eller ikkje!
• Eg elskar pauser. Ingenting er meir verdifullt enn å drikke kaffe i sola medan ein pratar med ein venn!

• Eg har ein fantastisk humor, og hvis du ikkje skjønnar den, då går du rett og slett glipp av noko!
• Eg likar sjelden ting eg ikkje er god til - som å spele trommer, play station - eller andre ting som krever koordinasjon med presisjon.. 

• Eg elskar utfordringar - spesielt berg og dalbaner!
• Eg gledar meg over alle dei små tinga, og forundrar meg over dei store..

Dette er då noko av det som ein går glipp av når ein ikkje satsar på ei drømmedame som meg! Men eg kan jo ikkje liste opp alt, det er jo tross alt ikkje noko kontaktannonse dette her!

Det er ikkje ein menneskerett å finne ein spesiell å dele livet med, og alle familier har ei sprø gammal tante. Nokon må vere dei og - så kanskje er det min plass?

Den gale tanta i USA!

 Om drømmeprinsen, som har ridd seg vill i skogen, ikkje finn veien ut, ja, då får eg håpe at han har niste med seg!

Enn så lenge er eg no her. Og eg har ansvar for mitt liv! Eg skal i allefall kose meg i 2011, sjå det store i dei små tinga, glede meg over morsomme og kjekke ting, gripe sjansar, ta utfordringar og le masse.

2011 blir et bra år! Happy New Year!

Godt nytt år!

2010 er forbi - 2011 er godt i gang. 

Som seg hør og bør, gjekk vi ikkje forbi overgangen i stillhet.. 

Vi kosa oss med god mat, god drikke, god musikk, godt selskap - ja, gode ting!
Trur bildene talar bra for seg sjølv..

Nyttårspynta bord 

Svineribbe på menyen.

Starbuckskaffe! YAMMI!

Rune hadde laga desserten - Himmelsk munnfull - svært beskrivande namn!

Det var så kjekt at Elin - søstera til Berit- ville leike med oss! 

Ingelin i sofaen

Så kom Berit frå jobb :)

Vi som ikkje ville risikere liv og lemmer for å sjå raketter!

Og dei som gjorde det!

Gode venner!

Nyttårskake!

Kva er vel nyttårsfeiring uten litt dans?

Bjørnar og Lina stakk også innom ein tur!

Så var det dagen derpå.
For å bli kvitt resten av kaka frå i går, så tenkte eg på dei som må jobbe i dag - og difor havna vi utanfor TV2..

 TV2-bygget ser litt ut som det bur en kjempenerd der som driver og forsker på livet i verdensrommet...

Som dei optimistane vi er, så tenkte vi at vi skulle finne ein åpen kaffeplass fyrste nyttårsdag.. Det begrensa seg til Deli deLuca gitt, men vi fekk kaffe - og så køyrde vi bort til TV2 og sat vi der og venta på at nokon vi kjenner skulle komme og få kake..

For vi kjenner jo faktisk ein som jobbar her. Han som gjekk glipp av nyttårsfesten, og befinner seg i skyggen på neste bilde.

Så då har det nye året starta med ei omvisning på TV2. Eg har komt meg heim igjen til sofaen og det ser veldig ut til at det blir pledd og ein film som blir dagens plan - og ikkje så mykje meir!

Men godt nytt år til deg som les dette, håpar 2011 vil bringe mange gleder og gode stunder!