hell og uhell..

I går forlot eg bønder og bondeland til fordel for byen.

Men berre for ein dag og ei natt.

Og mykje kan skje på den tid..

Fyrst - egentlig på mandag kveld - begynte ryggen å streike.

Den har liksom ikkje gitt seg med det.

Og for å trøstespise litt laga eg meg litt popcorn..

Og plutselig forsvant ei halv tann.. (det føles i jallefall slik.)

Eg har ein mistanke om at dette fort blir dyrt..

Fure spesial sutreleppe!

Så eg fann ut at det var like greit å forlate byen igjen.

Denne gongen gjekk turen tilbake til trivselsfylket, 

men litt lenger sør.

Sidan eg hadde så inderlig flaks i går, 

så fann eg ut at det var best å vere mest mulig lovlydig når eg køyrde nordover.

Fint å køyre mot Åsane tidleg på morgonen :)

Og i dag lønte det seg å vere snill jente!

Ein som låg bak meg, og blei lei av å halde fartsgrensa,

svei forbi meg i 80 sona.

Det var ikkje lenger enn rundt neste sving så såg eg at han stod på 

busslomma sammen med ein mann med refleksvest.

Eg berre smilte til onkel og køyrde fint forbi.

Og det var fleire fartskontrollar på vegane eg ferdast i dag, 

utenom eit utal med fotoboksar, 

så eg valgte tydeligvis rett dag å køyre fint på.

Og no har eg komt fram til Sogndal.

Eg hadde egentlig tenkt å gå meg ein lag tur 

for å sjå kva Sogndal har å by på. 

Men ryggen ville ikkje, 

og Vår Herre var tydeligvis enig,

for han hadde storreingjering her!

Så eg gjekk ein kort tur, 

og sjekka ut restauranten på hotellet.

No trur eg jammen eg skal teste ut om ei lita stund

i varmt vatten kan gjere susen for ryggen.

Enten ein har gode eller dårlege dagar

så er det alltid noko å glede seg over.

Så sjølv om kroppen fell frå kvarandre og går i lås, 

så kan eg glede meg over at eg fann ei heil lita eng med blå blomster!

Ha ein strålande kveld! :)

Skapamerikaner

Den siste tida har eg møtt på Amerika i veldig mange sammenhengar.

Enten i form av musikk, menneske eller idrett.. 

Det er to år sidan eg var der i 3 veker, 

og eg kjenner dragninga mot vest.

Eg sat her og såg Super Bowl i helga. 

(eg hadde tatt det opp, for eg kunne ikkje sitte oppe på natta 

for eg skulle på jobb neste dag)

Det var spennande sjølv om eg visste at laget "mitt" tapte på forhånd.
Det var likevel noko heilt spesielt med å sitte å sjå det..

Og eg må innrømme at eg lika Amerika,

sjøl om det ikkje er alt ved Amerika som er like bra. 

Eg kjenner at det er fristande å reise dit,

og eg kunne godt tenkt meg å bu der ei periode.

Så her er litt av det eg likar med Amerika:

Kaffeelsker som eg er: Starbucks på kvart hjørne - ja takk! :)

Dei har forstått at converse bør vere billigsko! <3

Å dolle seg er heilt ok(og ganske rimelig)! :)

Og ting er større der borte!

"Melkekartongane" har fornuftige størrelser og fettprosent for en kvar smak

Need I say more???

Men når alt kjeme til alt, 

så er det ikkje tinga eg likar med Amerika.

Det er folka

og måten dei møter deg på.

Ja, eg veit at der er mykje forskjellig der også.

At rasisme og mobbing er eit like stort problem der 

som ellers i verda.

What a beautiful smile!:)

Men sånn generelt 

så har folka ein måte å sjå deg på som er så fin.

Ein måte som vi nordmenn kunne lært av.

Dei smiler og seier hei, 

dei seier takk og unnskyld,

og dei leitar etter det positive.

Som då eg kom på det lokale supermarkedet,

raud som ein tomat etter ein dag på stranda,

og kassamannen smilte, blunka og sa:

"That's gonna be a nice tan, miss!"

Eg veit i allefall at eg vil tilbake dit ein dag.

Eg innrømme det: eg er ein skapamerikaner!

Og kva passar vel betre enn å avslutte med 

enn den pompøse, men dog, vakre nasjonalsangen?

Kjærleikssoge

Eg fekk litt ekstra tid før møtet eg skulle på i går

så eg gjekk meg ein tur

I byen som har erobra hjertet mitt

og ikkje vil sleppe taket.

Då eg flytta hit var det ein som sa:

"Oslo er byen du enten vil elske

- eller hate"

Og eg trudde eg ville havne blant dei som syns det siste,

men så feil kan ein ta.

Snart 10 år har gått sidan eg flytta

og eg føler framleis at ein del av meg ligg igjen her.

Det er litt som med eit avslutta forhold

sjølv om du veit at det ikkje vil funke lenger

så er følelsane der med ein gong de ser kvarandre.

Eg er liksom litt heime med ein gong eg kjem til Oslo.

Eg syns framleis at Oslo er utruleg vakkert

Eg veit at mange ikkje ser det.

Men eg elskar å gå og sjå på menneskene her

Dei er vakrast.

Og å sjå på bygningane

her er eit stort mangfald, og mange skjulte skattar.

Ofte går ein berre forbi, og ser ikkje all den vakre arkitekturen.

Eg likar rett og slett korleis ting er her.

At det er åpne kaffebrenneri kl.7 om morgonen,

at det alltid er nokon som er på veg ein plass,

og at byen har eit eige bakeri for slike som meg.

(kanskje eg skal vere glad for at dei ikkje har det i Bergen,

det hadde vorte dyrt i lengden)

 Eg likar at det aldri stilnar heilt.

Knirking av trikken 

og dundring av t-bane 

er som musikk i mine øyre.

Og eg elskar det faktum at himmelen er oftast blå her.

(gjett kven som følte seg kjempelur der ho spaserte med 

paraply frå nattoget... i 7 minus!)

Kanskje eg ein dag skal vende attende til denne vakre staden.

Kanskje ikkje... 

Uansett vil Oslo alltid ha ein stor plass i hjertet mitt!

Opera og nattog

I går var eg på opera i Grieghallen.

Eg hadde kanskje litt for store forventningar..

Det var ein heilt grei opera, men den greip meg ikkje så masse som eg hadde håpa.

Kanskje var det fordi det var ein komedie?

Det var kjempetøffe kulisser og effekter,

flinke folk og fin musikk,

men historien var ikkje så masse å skryte av.

Men så lenge ein er i godt selskap, så er det kjekt likevel! :)

Etterpå sette eg nasen mot Oslo

på nattog.

Eg må vel berre innsjå at det ikkje er mi greie, 

same kor miljøvennleg det er.

Eg blir så svimmel og søv svært dårleg..

Då er det godt å kome fram, 

og få seg ein skikkelig god frokost på Hotel Opera!:)

Og no er det atter tid for senga,

denne gongen i ei seng som står fast på golvet i ei leilighet på Ensjø.

Meir frå Oslo skal eg sjå om eg fiksar i morgon.

God natt! :)

En lang-helg midt i Atlanterhavet - nesten.

 Eg har vore på tur - eller tour som det heiter på fint - med Seraf i helga.

Klar for tur! :)

Til Færøyene.

Vi starta godt - landa på Kastrup då vi skulle - men derfrå kom vi ikkje vidare som planlagt.

Hotellnatt i vente :)

Så da vart det eit lite døgn i Danmark..

Biskopar er jo trygge...

Ikkje sure miner sjølv om alt ikkje går etter planen :)

Femi glass altså!

I dette koret har vi nokre gentlemen - som står på metroen...

...slik at damene får sitte :)

Fredag morgen bar det tilbake til Kastrup - der det var tid til både shopping og kaffe. Det var ikkje heilt i rute denne dagen heller - men så snart flyet kom seg frå Færøyane, så vart ting mykje lysare.

<3

Og eit godt døgn etter skjema landa vi omsider på Færøyene. Der var det snø og glatt, og det hadde uansett ikkje vorte konsert på oss på fredag kveld pga. køyreforholda. 

Men vi var svært glade for å vere framme!! :)

Å måke trapper er overvurdert!

Så bar det til Heri, Ate sin studiekompis, og mor hans.

Dei diska opp med den mest fantastiske fiskesuppa eg nokon gong har ete! :)

Og så trekte ein kaffe på ein litt original måte - med eit strålande resultat!! :)

Så bar det til Hebron - neste dag sitt konsertlokale. Der vi hadde ei lita økt med to av dei færøyske musikarane og Magnus.

Vi hadde fått med oss ein som hadde spelt trommer i årevis for ein av våre
færøyske heltar. (eg vågar meg ikkje på å stave navnet..)

Et ekstremt typisk Seraf-øyeblikk ;)

Neste morgon måtte vi tidlig opp, for å synge og prate på radioen! :)

Radiomannen vår! :)

Et litt anna perspektiv på Tórshavn hamn...

Av en eller annen grunn syns vi dette var litt morsomt...

Så var vi på kjøpesenter og sang før vi gjekk ut i Tórshavn og utforska forholda. Og vi greidde utruleg nok å finne kvarandre utan vidare planlegging til lunsj.

Sushirestaurant med ein genial vegg!

her kom stadig nye til selskapet :)

Ein av "japanarane" våre :)

Eg likte dette :)

Og så var det konsert-tid, med ei lita øving først..

Heile bandet var på plass :) FLINKE FOLK! :)

Alltid klar for litt posing ;)

Gitaristen vår :)

Mor til Heri hadde fiksa mat til gjengen :)

Det er viktig å pynte seg når ein skal på scena!

Og det var bra stas etterpå når vi vart oppsøkt av ivrige autografjegere!

Så kom søndagen - litt for fort. Fyste del av dagen hadde vi fri til å gjere kva vi ville - så nokre av oss tusla ein tur - og greidde til og med å komme oss innom ei gudsteneste. Før vi underleg nok havna på same kafè igjen - kanskje fordi det var den einaste vi fann som var åpen...

min nye færøyske venn :)

snille, kristne piker :)

Kreativ løysing på mikrofonskjuling :)

Eg er ikkje heilt sikker, men eg trur oversettinga er ca. "Be- så skal du få"..

Det var ikkje kaldt - nesten ikkje i allefall...

Men veldig godt med kaffe-kakao-med appelsin :)

Kl.14 var vi invitert på middag hos Heri sin bror - ein hummaroppdrettar (sjøkreps) og vi fekk eit måltid ingen av oss hadde hatt råd til - sansynlegvis..

Nokre tusen på bordet ja...

 Og eg fekk utfordra meg sjøl - for fyrste gong i livet åt eg LEVANDE sjøkreps. Dét var fantastisk det!

Det gjekk opp for meg at den framleis levde då følehåra strauk meg over handa..

Men åt det gjorde eg!

 Serafar veit å kose seg! 

Forrett: Suppe..

Venke hadde bursdag, og fekk bursdagssong på færøysk, spansk, russisk, norsk, engelsk, dansk og svensk... og favorittmat. :)

Bursdagsbarnet!

Å knekke klør krever innsats - og grimaser! :)

Men det lønner seg til slutt! :)

Torgeir med sin nye venn..

Ingelin fikk ei amputert klo..

 Men ikkje alle likar sjømat.. 

Det vart ei råd med det og, 

det møraste lammelår du kan tenke deg..

Mett!

Så var det konsert igjen.  Denne gongen måtte vi køyre ein times tid

til Keldan, eit fantastisk lokale.

Konserten vart streama på nett, kvaliteten er sånn både og men du får eit inntrykk

om du vel å sjå den:

Serafkonsert Keldan Færøyene

Bilder frå konserten finn du her:

bilder frå Serafkonsert 11.12.2011 Keldan

Bassisten var rimelig happy etterpå :)

I dag tidlig bar det heim igjen.. Denne gongen gjekk turen knirkefritt.

beskrivande for min tilstand i dag tidlig....

Og det er litt tomt å vere heime igjen. 

Etter å ha vore på tur med denne fantastiske gjengen.

Alle utenom Gunvor var med - og ho var sakna!
Men sånn er det når ein har eksamen i Karius og Baktus! 

Etter å ha opplevd eit herleg, gjestfritt folk.

Etter å ha fått sett berre ein liten bit av kva dette fasinerande landet har å by på.

Trur eg må tilbake dit ein gong..